125
“
ὣς
εἰπὼν
ἡγεῖθ᾽,
ἡ
δ᾽
ἕσπετο
Παλλὰς
Ἀθήνη.
οἱ
δ᾽
ὅτε
δή
ῥ᾽
ἔντοσθεν
ἔσαν
δόμου
ὑψηλοῖο,
ἔγχος
μέν
ῥ᾽
ἔστησε
φέρων
πρὸς
κίονα
μακρὴν
δουροδόκης
ἔντοσθεν
ἐυξόου, ἔνθα
περ
ἄλλα
ἔγχε᾽
Ὀδυσσῆος
ταλασίφρονος
ἵστατο
πολλά,
130
αὐτὴν
δ᾽
ἐς
θρόνον
εἷσεν
ἄγων,
ὑπὸ
λῖτα
πετάσσας,
καλὸν
δαιδάλεον: ὑπὸ
δὲ
θρῆνυς
ποσὶν
ἦεν.
πὰρ
δ᾽
αὐτὸς
κλισμὸν
θέτο
ποικίλον, ἔκτοθεν
ἄλλων
μνηστήρων, μὴ
ξεῖνος
ἀνιηθεὶς
ὀρυμαγδῷ
δείπνῳ
ἁδήσειεν, ὑπερφιάλοισι
μετελθών,
135
ἠδ᾽
ἵνα
μιν
περὶ
πατρὸς
ἀποιχομένοιο
ἔροιτο.
χέρνιβα
δ᾽
ἀμφίπολος
προχόῳ
ἐπέχευε
φέρουσα
καλῇ
χρυσείῃ, ὑπὲρ
ἀργυρέοιο
λέβητος,
νίψασθαι: παρὰ
δὲ
ξεστὴν
ἐτάνυσσε
τράπεζαν.
σῖτον
δ᾽
αἰδοίη
ταμίη
παρέθηκε
φέρουσα,
140
εἴδατα
πόλλ᾽
ἐπιθεῖσα,
χαριζομένη
παρεόντων:
δαιτρὸς
δὲ
κρειῶν
πίνακας
παρέθηκεν
ἀείρας
παντοίων, παρὰ
δέ
σφι
τίθει
χρύσεια
κύπελλα:
κῆρυξ
δ᾽
αὐτοῖσιν
θάμ᾽
ἐπῴχετο
οἰνοχοεύων.
ἐς
δ᾽
ἦλθον
μνηστῆρες
ἀγήνορες.
οἱ
μὲν
ἔπειτα
145
ἑξείης
ἕζοντο
κατὰ
κλισμούς
τε
θρόνους
τε,
τοῖσι
δὲ
κήρυκες
μὲν
ὕδωρ
ἐπὶ
χεῖρας
ἔχευαν,
σῖτον
δὲ
δμῳαὶ
παρενήνεον
ἐν
κανέοισιν,
κοῦροι
δὲ
κρητῆρας
ἐπεστέψαντο
ποτοῖο.
οἱ
δ᾽
ἐπ᾽
ὀνείαθ᾽
ἑτοῖμα
προκείμενα
χεῖρας
ἴαλλον.
150
αὐτὰρ
ἐπεὶ
πόσιος
καὶ
ἐδητύος
ἐξ
ἔρον
ἕντο
μνηστῆρες, τοῖσιν
μὲν
ἐνὶ
φρεσὶν
ἄλλα
μεμήλει,
μολπή
τ᾽
ὀρχηστύς
τε: τὰ
γὰρ
τ᾽
ἀναθήματα
δαιτός:
κῆρυξ
δ᾽
ἐν
χερσὶν
κίθαριν
περικαλλέα
θῆκεν
Φημίῳ, ὅς
ῥ᾽
ἤειδε
παρὰ
μνηστῆρσιν
ἀνάγκῃ.
155
ἦ
τοι
ὁ
φορμίζων
ἀνεβάλλετο
καλὸν
ἀείδειν.
αὐτὰρ
Τηλέμαχος
προσέφη
γλαυκῶπιν
Ἀθήνην,
ἄγχι
σχὼν
κεφαλήν, ἵνα
μὴ
πευθοίαθ᾽
οἱ
ἄλλοι:
“ξεῖνε
φίλ᾽, ἦ
καὶ
μοι
νεμεσήσεαι
ὅττι
κεν
εἴπω;
τούτοισιν
μὲν
ταῦτα
μέλει, κίθαρις
καὶ
ἀοιδή,
160
ῥεῖ᾽,
ἐπεὶ
ἀλλότριον
βίοτον
νήποινον
ἔδουσιν,
ἀνέρος, οὗ
δή
που
λεύκ᾽
ὀστέα
πύθεται
ὄμβρῳ
κείμεν᾽
ἐπ᾽
ἠπείρου, ἢ
εἰν
ἁλὶ
κῦμα
κυλίνδει.
εἰ
κεῖνόν
γ᾽
Ἰθάκηνδε
ἰδοίατο
νοστήσαντα,
πάντες
κ᾽
ἀρησαίατ᾽
ἐλαφρότεροι
πόδας
εἶναι
165
ἢ
ἀφνειότεροι
χρυσοῖό
τε
ἐσθῆτός
τε.
νῦν
δ᾽
ὁ
μὲν
ὣς
ἀπόλωλε
κακὸν
μόρον, οὐ
δέ
τις
ἡμῖν
θαλπωρή, εἴ
πέρ
τις
ἐπιχθονίων
ἀνθρώπων
φῇσιν
ἐλεύσεσθαι: τοῦ
δ᾽
ὤλετο
νόστιμον
ἦμαρ.
ἀλλ᾽
ἄγε
μοι
τόδε
εἰπὲ
καὶ
ἀτρεκέως
κατάλεξον:
170
τίς
πόθεν
εἰς
ἀνδρῶν;
πόθι
τοι
πόλις
ἠδὲ
τοκῆες;
ὁπποίης
τ᾽
ἐπὶ
νηὸς
ἀφίκεο: πῶς
δέ
σε
ναῦται
ἤγαγον
εἰς
Ἰθάκην; τίνες
ἔμμεναι
εὐχετόωντο;
οὐ
μὲν
γὰρ
τί
σε
πεζὸν
ὀίομαι
ἐνθάδ᾽
ἱκέσθαι.
καί
μοι
τοῦτ᾽
ἀγόρευσον
ἐτήτυμον, ὄφρ᾽
ἐὺ
εἰδῶ,
175
ἠὲ
νέον
μεθέπεις
ἦ
καὶ
πατρώιός
ἐσσι
ξεῖνος, ἐπεὶ
πολλοὶ
ἴσαν
ἀνέρες
ἡμέτερον
δῶ
ἄλλοι, ἐπεὶ
καὶ
κεῖνος
ἐπίστροφος
ἦν
ἀνθρώπων.”
The Annenberg CPB/Project provided support for entering this text.
XML for this text provided by
Trustees of Tufts UniversityMedford, MAPerseus Project
